پاسخ به سوال یک بانو

وقتی چشمهات رو می بندی و یه کلیک ساده می کنی تا همه چی رو حذف کنی و به هشدار سایت درباره حدف متن با کلیک اعتنا نمی کنی! نتیجه اش این می شه که یک نفر میاد به هوای پستهای قدیمی تو تا از روند ارتباط با یه بچه پرس و جو کنه و اینجاست که فکر می کنی کاش قبل از دیلیت کردن ،پست هایی که در این مورد اطلاعات کاملی ارائه می داد رو نگه داشته بودی!

بانویی که سوالتون این بوده:

...."می خواستم ازت سوال کنم اگه بخوام یه بچه را که توی یه مرکز هستش تحت پوشش مالی قرار بدم در ضمن بتونم خودم هم بهش سر بزنم کجا بهتره برم".....

 اول از همه ازتون متشکرم به دنیای پاک کودکان بی گناهِ بی سرپرست قدم گذاشته اید.چون نمی دونم کجا سکونت دارید تهران یا شهر دیگه؟ یک روند کلی از شرایط رو توضیح می دهم:

شما می تونید به مراکز خصوصی و  بهزیستی های دولتی نگهداری کودکان مراجعه کنید و به بخش مددکاری اجتماعی مرکز می رید و بهشون می گید که برای تحت پوشش مالی قرار دادن یکی از بچه ها به اونجا رفته اید اصولا سن بچه جنسیت و نوع پوشش مالی رو مرکز با توجه به درآمد شما و میزان هزینه ای که می تونید براش در سال بپردازید تعیین می کنه دلیلش هم اینه که هزینه ها تقریبا بالاست از تحصیل و تفریح تا جزئی ترین موارد! در این مورد با آرامش برخورد کنیداجازه بدید شما رو راهنمایی کنند مددکاران بیش از شما مایلند از کمک های مردمی بهره مند بشن می دونن که چقدر به نفع بچه هاست.  یه حساب باز می شه در بانکی که اونها معرفی میکنن بازکننده حساب شما هستید و از نوع خرج کردن مبالغ به جزئیات با خبر می شید دفترچه دست شماست ومرکز به هیچ عنوان دخل و تصرفی در این مورد نداره حتی یک ریال. بسته به جایی که می رید روند ممکنه کمی تفاوت داشته باشه اما کلیات موضوع همینه.

در باره دیدن بچه ها: آیا فقط می خواهین مطمئن بشین که موارد مالی رعایت می شه یا منظورتون اینه که به دلیل نیازهای عاطفی کودک ببینیدش و بهش سر بزنید؟ بعضی از مراکز گاهی اجازه میدادن بچه ای حتی به خونه یه فردی که اون رو تحت پوشش داره بره البته با حضور مربی اش اما این اواخر نمیذارن دلیلش بسیار واضحه . شما ممکنه به دیدن کودک برید  حتی سه بار در هفته ! این به حال کودک چه فایده ای داره؟ کودکان پرورشگاهی به شدت آسیب پذیرن چون همیشه کمبود محبت دارن اون به شما وابسته می شه قبل از اینکه دلبسته بشه!!! و وقتی به شما نیاز داره شما باید زندگی داشته باشین چرا؟ چون ساعت 9 شب اون آغوش شما رو نداره که براش لالایی بخونین و یا قصه بگین! با شما نمی تونه بیاد خرید این برخلاف قوانین بهزیستی هاست! اون ممکنه قانع باشه به همین چند بار دیدن اما بقیه بچه های مرکز با خبر می شن این یکی داره خدماتی رو دریافت می کنه که خودشون ندارن پس به سرعت جبهه می گیرن باهاش بازی نمی کنن تنهاش می ذارن موهاش رو می کشن و بهش وسایل بازی نمیدن و ..... دلیل سخت گیری بهزیستی در این مورد اینه!!! البته خلاصه ای از دلایلشون اینه. اما ممکنه اجازه بدن شما گاهی اونو به گردش ببرید همین و بس باز بسته به مرکزی که می رید ممکنه این رو هم ممنوع بدونن!برای بزرگ سال که ارتباط سخت تر هم هست! دلایل تشدید می شه.

ممکنه منظور شما نوزادان باشن اما به دلیل اینکه اصولا اتاق نوزادان دما و استریلیزه خاصی داره این هم تقریبا غیر ممکنه .می مونه بچه های نو پا که تازه می خواهن حرف زدن یاد بگیرن وراه رفتن رو تجربه کنن در این گروه شاید تاکید می کنم شاید توسط مدیر بهزیستی به شما اجازه دیدار بدهن اما بسیار به ندرت این کار رو می کنن چون اونجا پر از بچه است و شما ممکنه فقط سراغ همونی برید که مورد نظرتونه و این یعنی تبعیض و باز هم سخته! در هر حال قوانین بسیار سختی داره بهزیستی چه دولتی چه خصوصی که باور کنید به نفع بچه هاست بچه هایی که در این مراکز بزرگ می شن شرایط بدی رو دارن به خصوص در ایران دیدار با اونها ممکنه به شما کمکی بکنه اما اصولا به نفع بچه ها نیست.

برام نوشته اید که قبلا در وبلاگ من چنین چیزی دیده اید پس ممکنه براتون این سوال پیش بیاد چرا من اجازه داشتم حضور داشته باشم؟خب گروه هایی از بچه ها هستن که سالهاست با این مراکز کار می کنن مثلا یک گروه از دانشجویان دانشگاه شریف، اینها وقتی دانشجو بودن می رفتن حالا همه بچه هایی 10 یا 12 ساله دارن و هنوز می رن و این کار رو به صورت گروهی هنوز مثه یه روش در دانشگاه شریف ادامه می دهن یعنی هرسال تعدادی از این دانشجوهای جدید میرن و گروه رو سرپا نگه می دارن از نگهداری در بخش نوزاد و نوپا بگیرید تا آموزش دروس و شنا و ورزش حتی در سطح دبیرستان.اگر بچه ای روشون ادرار کنه یا تهوع اونها آموزش دیده اند که چطور برخورد کنن و یا من و گروهی از دوستانم که گاهی به بچه ها سر می زنیم دلیلش خدمات اصلیه که انجام می دهیم دیدن بچه ها و بازی با اونها بخش دیگه ای از کاره که گاهی توسط مرکز به ما اجازه اش داده می شه وگرنه کار اصلی ما در مراکز خدمات اجتماعی و بهسازی و روانکاویه.

من عشق شما به اینکه بچه رو ببینید درک می کنم اما شما هم درک کنید اون بچه از ابتدا دوست داشته شدن رو تجربه نکرده و دوست داشتنی که با دیدارهای چند باره اتفاق می افته از نظر من و شما عشق پاک و بی آلایش شما به اون بچه است اما از نظر اون دوست داشتنیه که هر لحظه می تونه نابود بشه و این حتی آدم بزرگ ها رو هم آزار میده چه رسد به یه کودک بی سرپرست یا بد سرپرست.برای هر دو گروه بی سرپرستان و بد سرپرستان فرقی نمی کنه من و شما کی هستیم اونها ممکنه ما رو آدمی ببینن که قراره نجاتشون بده و بعد طی یک اتفاق شاید ساده ما نتونیم ادامه بدهیم و " در نیم گشوده به روی اونها بسته می شه" مطمئنم حس می کنید چقدر سخته براشون.

اگه این موارد تونسته پاسخگوی سوالات شما باشه خوشحالم اگر نه هر چه هست بپرسید من به محض اینکه بتونم با حوصله پاسخگو خواهم بود.

/ 2 نظر / 36 بازدید
اسیه

سلام ممنون از جوابتون عالی بود خودم هیچ وقت اینجوری به این کار نگاه نکرده بودم فقط چون من تهران هستم اگه لطف کنین اسم یه مرکز را به من بگید تا همون جا برم بازم ممنون از لطفتون ببخشید یک هفته بود سفر بودم نشد به اینجا سر بزنم

اسیه

بازم ممنون فرق نمی کنه خصوصی باشه یا دولتی فقط اگه ممکنه یا طرف تجریش باشه یا طرف هفت تیر (البته نبودم اشکال نداره !) ترجیح میدم جوری باشه که با بخش مدد کاریش در ارتباط مستقیم باشم نه اینکه فقط پول به یه حسابی بریزم... امیدوارم هرجا هستی همیشه شاد باشی...