خدا جون یه کمی وقت داری؟

 

پاسخ به پرسش شما

بانو آسیه درود به شما امیدوارم روزگار بر شما خوب بگذره شما درست شبی برای من کامنت خصوصی گذاشتید که من باز هم در فرودگاه بودم و در حال بدرقه کردن یکی از عزیزترین آدمهای زندگیم وقتی ساعت کامنت رو دیدم یادم افتاد اون لحظه چه بغضی رو فرو می خوردم یادم افتاد تو زندگی چقدر من بغض خورده ام به جای شکلات! در هر حال تمام ساعتهای بعدی رو با غم گذروندم و جای خالی او رو با حسرت نگاه کردم هنوز تخت عطر تنش رو داره و بالشتی که سرم رو روش میذارم عطر موهاش رو ..اما نیوشا کنار اومدن با دلتنگی رو خیلی بیشتر از سر و کله زدن با مدارهای الکترونیکی یاد گرفته پس تحمل می کنه مثل همیشه...این توضیحات رو دادم که بدونید چرا یک کمی دیر شد پاسخ دادن به پرسش شما بانوی محترم.

 می دونم کامنتتون مثل همیشه خصوصی بوده و ازم خواسته اید به آدرس ایمیلتون جواب رو بفرستم همین کار رو هم خواهم کرد اما ممکنه این موارد برای بقیه دوستان هم پیش بیاد برای همین اینجا هم جواب رو می ذارم تا شاید برای بقیه هم به درد بخوره.

کامنت شما: "سلام ببخشید دوباره مجبور شدم مزاحمت بشم یه سوال داشتم که فکر کنم شما میتونید مثل دفعه های قبل کمکم کنید.. خیریه افسریه که معرفی کرده بودی قبل ازعید که رفتم گفتند پول را به حساب کمکهای مردمی بهزیستی بریزید و فیشش را به ما بدید که من همین کار را کردم.. اما این بار که دوباره زنگ زدم که پول به حساب بریزم گفتند دیگه به حساب اونجا پول نریزید و به خودمون بدید ولی ما قبضی بابتش صادر نمی کنیم!!! من که خواستم بدونم برای چه کاری این پول خرج میشه گفت یکی از بچه ها مریض بوده و خرج بیمارستانش را از کسی قرض کردیم و با پول شماقرض را پس میدیم!! ببخشید طولانی شد ولی من نمیدونم آیا درسته که همین جوری پول را بدم یا نه؟ یعنی واقعا دولت خرج بیمارستان بچه ها را هم نمیده؟!! بازم ممنون.. اگه ممکنه به ایمیلم جوابشو بدید "

راستش رو بخواهید در کمال تـاسف باید بگم ممکنه دولت خرج رو نده اما من همیشه اینجا تاکید کرده ام که یا خودتون چیزی بخرید و به مراکز ببرید یا پول رو به کسی بسپرید که مورد اعتماد شماست و می دونید صد در صد برای بچه ها خرید می کنه.اینکه دولت چه کارها نمی کنه مثنوی هفتاد من  کاغذه! اما توی یه بهزیستی کولر خراب شده بود و یکی از افرادی که می خواست برای مادرش خیرات کنه به جای هزینه غذای شام به مدت چند شب پذیرفت کولر بخره و نصب کنه تا سالن بازی و غذاخوری بچه ها خنک باشه اینکه من اینجا همیشه میگم وسیله تحویل مرکز بدهید به همین دلیله.البته مراکزی هم هستند که به مواد خوراکی احتیاج دارند و وقتی به شما بگن رب گوجه ماکارونی حبوبات قند بخرید شاید باورتون نشه که اینها رو همونجا مصرف می کنن اما مراکز بهزیستی مثه خونه خود ما به همه چیز احتیاج دارند من اصولا به کسانی که از من راهنمایی می خواهند می گم یا برای بچه ها کتاب بخرند یا ملحفه برای تخت یا با مدیر بهزیستی هماهنگ کنند بچه ها با مربی برند خرید هر چی میخواهند بخرند که هم انتخابشون باشه هم شما خیالتون راحت باشه هزینه ها برای بچه ها خرج شده.بهزیستی شبیر این کار رو می کنه در بیشتر مواقع.

اینکه به شما گفته اند رسید نمی دن عجیبه برام.من خودم مدتهاست رسید نمی گیرم اما برای دوستانی که می دونن من پول خرید گوشت مرغ لباس رو برده ام یعنی دوستانم اعتماد دارند که من این رو خرج بچه ها کرده ام شما به نظرم این پول رو اینطوری هزینه نکنید بهتره نه پرونده بیمارستان اون بچه رو دیده اید نه رسیدی می گیرید پس مبلغ رو از یک ریال تا هر چقدر صلاح می دونید طور دیگه ای هزینه کنید لطفا.

راستش رو بخواهید کمک کردن به مراکز دردسرهای خودش رو هم داره زندگی بچه ها مثه آنه شرلی و جودی آبوت نیست تلخی های عجیبی آدم می بینه توی کار اما من ایمان دارم شیرینی لبخند نوزادان بی گناه بهزیستی های مختلف همه تلخی ها رو از یادما می بره.موفق باشید و اگر فرصت داشتید من رو بی خبر نذارید ببینم چی شد سرانجام این پیشنهاد عجیب!

پيام هاي ديگران ()        PermaLink;        چهارشنبه ۱٠ خرداد ۱۳٩۱ -

پاسخ به کامنت

بانو آسیه عزیز:آدرس مراکزی رو در محدوه تجریش یا هفت تیر خواسته بودید، در تجریش من این چند تا رو گاهی سر می زنم:

بهزیستی شهید قدوسی: نیاوران کوچه گل سنگ سوپر مارکت گل سنگ آدرس پستی اش رو بلد نیستم من همیشه از سه راه یاسر می رم اون سمتی اما خیابان باهنر خیابان تبریزی نزدیک یه بوستان و پارک درست کوچه گل سنگ که برید یا سوپر گل سنگ رو بلد باشید به راحتی پیدا می کنید این مرکز رو. تلفن هاش رو می نویسم شاید اونا بهتر از من آدرس بدهند:22719444 -22719090 -22709012 این مرکز دولتی است.پرورشگاه و محل نگهداری پسرها است.

مرکز معصومی که دولتی بوده واگذار شده به بخش خصوصی. این هم توی چیذره خیابان شهید محمودیان درست کنارش یه  حوزه علمیه ای چیزی هست مخصوص خانمها گمونم . تلفن:22693351

اگه اطلاعات کاملتری می خواهین باید با بهزیستی شمیرانات تماس بگیری اونها آدرس کاملی از مراکز حوزه شمیرانات که تجریش هم جزی از اون هست رو به شما می دهند. شماره بهزیستی شمیرانات هم اینه:88778052 الی 3 و 88797987 .

در مورد هفت تیر هم یه مرکز هست که خصوصیه خیلی هم وضعش بد نیست برای آدرس کاملتر در اون محدوه با بهزیستی کل در پیچ شمرون باید تماس بگیری تا بهتر راهنمایی بشی شماره اش اینه: 77636081 الی 7 و بخش اجتماعی حالا یا شبه خانواده یا بگو با خانم لطفی اتاق 110 می خواهم صحبت کنم .

اینها اطلاعاتی بود که خواسته بودیداما اگر در کل یه راهنمایی از من بخواهی یا نتیجه سالها همراهی من در این کار رو بخواهی می تونم بگم که : اصولا مردمی که برای کمک به بهزیستی مراجعه می کن ترجیح می دهند به پرورشگاهها کمک کنند و مخصوصا محل نگهداری دخترها و سن کم هم باشن! حق انتخاب با مردمِ اما واقعیت اینه که مراکز نگهداری پسرها به مراتب بسیار محرومتر هستن چون کمک کمتری می گیرن و مردم همه تمرکزشون روی مراکز دخترونه است! و یا تعداد کمتری از مردم به سراغ مراکز نگهداری از معلولین ذهنی حرکتی میرن درحالیکه این مراکز هم بسیار احتیاج به کمک دارند.  مثلا مرکز امام علی که در اُزگل قرار داره گرچه کمک های مردمی رو داره اما به شدت نیاز به ملافه خوراکی پول و لباس برای معلولین داره یا مرکز رُفیده که در قیطریه است خیابان برادران سلیمانی کوچه نعمتی تلفن 22678511 اگر بدونی چقدر اینها به کمک نیاز دارند اما مردم ما متاسفانه شبهای محرم فقط دیگ برنج بار می ذارن که بگن نذری دارن!!نمیان 3 توپ پارچه ملافه بخرن بدهن به یه مرکز که محتاج تر از شهدای کربلاست!!!

من خدای نکرده نیت هیچ کس رو در کمک به بچه ها پرس و جو نمی کنم اما مراکز بسیار زیادی هستند اینها رو میگم که اگر یکی در اطرافیانت خواست کمک کنه شما در جریان باشی و بهش خبر بدی.

مرکزی توی افسریه هست که محل نگهداری پسرهای  نوجوانِ و اگر بری اونجا حتی باورت نمی شه این یک مرکز بهزیستی دولتی است!! و دولت اختلاس میلیاردی رو بی خیال می شه و اونوقت این بچه ها توی یه محل مثل گاراژ زندگی می کنن تا امروز که با بهزیستی های مختلف کار کرده ام محرومتر از بهزیستی افسریه توی پایتخت کشوری که زیر خاکش نفت داره چیزی ندیده ام!!! من شماره موبایل مدیر این مرکز رو دارم اگه بخواهی می تونم بهت بدهم باهاش صحبت کنی!

در هر حال هر مرکزی که تشریف ببرید و هر جوری که کمک بکنید مطمئنم راه خوبی رو انتخاب کرده اید اینها رو به هوای پاسخ به کامنت شما اینطور طولانی نوشتم چون ممکنه اینجا دیگه ننویسم و اگه یکی میاد حداقل با خبر بشه از اوضاع. اگه دیر شد جواب کامنتت منو ببخش بیش از اونچه فکر کنی این روزها گیرم.

اگر سوالی داری می تونی بپرسی کامنتت رو تائید کرده بودم اما جوابش طولانی بود مجبور بودم مفصل بنویسم .ممنون که حوصله کردی و خوندی.

***********

پاسخی کوچک به کامنتی خصوصی

برگ بید عزیز من خوبم فقط خیلی درگیرم ممنون از تو و احوالپرسی هات دخترک نازت رو برام ببوس خوشحالم زندگی رو زنده نگه میداری به زودی برات ایمیل می دهم.

 

پيام هاي ديگران ()        PermaLink;        یکشنبه ٢٠ آذر ۱۳٩٠ -

پاسخ به سوال یک بانو

وقتی چشمهات رو می بندی و یه کلیک ساده می کنی تا همه چی رو حذف کنی و به هشدار سایت درباره حدف متن با کلیک اعتنا نمی کنی! نتیجه اش این می شه که یک نفر میاد به هوای پستهای قدیمی تو تا از روند ارتباط با یه بچه پرس و جو کنه و اینجاست که فکر می کنی کاش قبل از دیلیت کردن ،پست هایی که در این مورد اطلاعات کاملی ارائه می داد رو نگه داشته بودی!

بانویی که سوالتون این بوده:

...."می خواستم ازت سوال کنم اگه بخوام یه بچه را که توی یه مرکز هستش تحت پوشش مالی قرار بدم در ضمن بتونم خودم هم بهش سر بزنم کجا بهتره برم".....

 اول از همه ازتون متشکرم به دنیای پاک کودکان بی گناهِ بی سرپرست قدم گذاشته اید.چون نمی دونم کجا سکونت دارید تهران یا شهر دیگه؟ یک روند کلی از شرایط رو توضیح می دهم:

شما می تونید به مراکز خصوصی و  بهزیستی های دولتی نگهداری کودکان مراجعه کنید و به بخش مددکاری اجتماعی مرکز می رید و بهشون می گید که برای تحت پوشش مالی قرار دادن یکی از بچه ها به اونجا رفته اید اصولا سن بچه جنسیت و نوع پوشش مالی رو مرکز با توجه به درآمد شما و میزان هزینه ای که می تونید براش در سال بپردازید تعیین می کنه دلیلش هم اینه که هزینه ها تقریبا بالاست از تحصیل و تفریح تا جزئی ترین موارد! در این مورد با آرامش برخورد کنیداجازه بدید شما رو راهنمایی کنند مددکاران بیش از شما مایلند از کمک های مردمی بهره مند بشن می دونن که چقدر به نفع بچه هاست.  یه حساب باز می شه در بانکی که اونها معرفی میکنن بازکننده حساب شما هستید و از نوع خرج کردن مبالغ به جزئیات با خبر می شید دفترچه دست شماست ومرکز به هیچ عنوان دخل و تصرفی در این مورد نداره حتی یک ریال. بسته به جایی که می رید روند ممکنه کمی تفاوت داشته باشه اما کلیات موضوع همینه.

در باره دیدن بچه ها: آیا فقط می خواهین مطمئن بشین که موارد مالی رعایت می شه یا منظورتون اینه که به دلیل نیازهای عاطفی کودک ببینیدش و بهش سر بزنید؟ بعضی از مراکز گاهی اجازه میدادن بچه ای حتی به خونه یه فردی که اون رو تحت پوشش داره بره البته با حضور مربی اش اما این اواخر نمیذارن دلیلش بسیار واضحه . شما ممکنه به دیدن کودک برید  حتی سه بار در هفته ! این به حال کودک چه فایده ای داره؟ کودکان پرورشگاهی به شدت آسیب پذیرن چون همیشه کمبود محبت دارن اون به شما وابسته می شه قبل از اینکه دلبسته بشه!!! و وقتی به شما نیاز داره شما باید زندگی داشته باشین چرا؟ چون ساعت 9 شب اون آغوش شما رو نداره که براش لالایی بخونین و یا قصه بگین! با شما نمی تونه بیاد خرید این برخلاف قوانین بهزیستی هاست! اون ممکنه قانع باشه به همین چند بار دیدن اما بقیه بچه های مرکز با خبر می شن این یکی داره خدماتی رو دریافت می کنه که خودشون ندارن پس به سرعت جبهه می گیرن باهاش بازی نمی کنن تنهاش می ذارن موهاش رو می کشن و بهش وسایل بازی نمیدن و ..... دلیل سخت گیری بهزیستی در این مورد اینه!!! البته خلاصه ای از دلایلشون اینه. اما ممکنه اجازه بدن شما گاهی اونو به گردش ببرید همین و بس باز بسته به مرکزی که می رید ممکنه این رو هم ممنوع بدونن!برای بزرگ سال که ارتباط سخت تر هم هست! دلایل تشدید می شه.

ممکنه منظور شما نوزادان باشن اما به دلیل اینکه اصولا اتاق نوزادان دما و استریلیزه خاصی داره این هم تقریبا غیر ممکنه .می مونه بچه های نو پا که تازه می خواهن حرف زدن یاد بگیرن وراه رفتن رو تجربه کنن در این گروه شاید تاکید می کنم شاید توسط مدیر بهزیستی به شما اجازه دیدار بدهن اما بسیار به ندرت این کار رو می کنن چون اونجا پر از بچه است و شما ممکنه فقط سراغ همونی برید که مورد نظرتونه و این یعنی تبعیض و باز هم سخته! در هر حال قوانین بسیار سختی داره بهزیستی چه دولتی چه خصوصی که باور کنید به نفع بچه هاست بچه هایی که در این مراکز بزرگ می شن شرایط بدی رو دارن به خصوص در ایران دیدار با اونها ممکنه به شما کمکی بکنه اما اصولا به نفع بچه ها نیست.

برام نوشته اید که قبلا در وبلاگ من چنین چیزی دیده اید پس ممکنه براتون این سوال پیش بیاد چرا من اجازه داشتم حضور داشته باشم؟خب گروه هایی از بچه ها هستن که سالهاست با این مراکز کار می کنن مثلا یک گروه از دانشجویان دانشگاه شریف، اینها وقتی دانشجو بودن می رفتن حالا همه بچه هایی 10 یا 12 ساله دارن و هنوز می رن و این کار رو به صورت گروهی هنوز مثه یه روش در دانشگاه شریف ادامه می دهن یعنی هرسال تعدادی از این دانشجوهای جدید میرن و گروه رو سرپا نگه می دارن از نگهداری در بخش نوزاد و نوپا بگیرید تا آموزش دروس و شنا و ورزش حتی در سطح دبیرستان.اگر بچه ای روشون ادرار کنه یا تهوع اونها آموزش دیده اند که چطور برخورد کنن و یا من و گروهی از دوستانم که گاهی به بچه ها سر می زنیم دلیلش خدمات اصلیه که انجام می دهیم دیدن بچه ها و بازی با اونها بخش دیگه ای از کاره که گاهی توسط مرکز به ما اجازه اش داده می شه وگرنه کار اصلی ما در مراکز خدمات اجتماعی و بهسازی و روانکاویه.

من عشق شما به اینکه بچه رو ببینید درک می کنم اما شما هم درک کنید اون بچه از ابتدا دوست داشته شدن رو تجربه نکرده و دوست داشتنی که با دیدارهای چند باره اتفاق می افته از نظر من و شما عشق پاک و بی آلایش شما به اون بچه است اما از نظر اون دوست داشتنیه که هر لحظه می تونه نابود بشه و این حتی آدم بزرگ ها رو هم آزار میده چه رسد به یه کودک بی سرپرست یا بد سرپرست.برای هر دو گروه بی سرپرستان و بد سرپرستان فرقی نمی کنه من و شما کی هستیم اونها ممکنه ما رو آدمی ببینن که قراره نجاتشون بده و بعد طی یک اتفاق شاید ساده ما نتونیم ادامه بدهیم و " در نیم گشوده به روی اونها بسته می شه" مطمئنم حس می کنید چقدر سخته براشون.

اگه این موارد تونسته پاسخگوی سوالات شما باشه خوشحالم اگر نه هر چه هست بپرسید من به محض اینکه بتونم با حوصله پاسخگو خواهم بود.

پيام هاي ديگران ()        PermaLink;        پنجشنبه ۳ آذر ۱۳٩٠ -

کاش باد به گوش تو برساند حال مرا

I'm lost ........ without you

پيام هاي ديگران ()        PermaLink;        جمعه ٢٢ مهر ۱۳٩٠ -